Krishna is ever-working

Krishna being God is perfect and complete. He has no work to do and has nothing to gain from his relationship with us. Yet, due to his selfless and tireless love for us, he voluntarily and constantly works to help us return to him and thereby become eternally happy.

 

Srimad Bhagavatam (8.3.17) states that Krishna is tireless (alayaaya) in his endeavors to help us. Srila Prabhupada elucidates this in his commentary, “He [Krishna] is within our hearts and is not at all inattentive. His only aim is to deliver us from material life. It is not that He becomes attentive to us only when we offer prayers to Him. Even before we offer our prayers, He incessantly tries to deliver us. He is never lazy in regard to our deliverance.”

When we understand how much Krishna loves us and to what lengths he is ready to go in his love for us, how can we not reciprocate?

***

Unflinching Faith in the Spiritual Master    If one wants to be properly situated in Krishna consciousness and make steady advancement on the path of bhakti, he must have complete faith in the guru, who helps the disciple make progress in spiritual life. As soon as the disciple thinks independently, not caring for the instructions of the spiritual master, his spiritual life is doomed. This is confirmed as follows in the Śvetāśvatara Upanisad 6.23: yasya deve parā bhaktir yathā-deve tathā gurau tasyaite kathitā hy arthāḥ prakāsante mahātmanaḥ “Only unto those great souls who have unflinching, implicit faith in both the Lord and the spiritual master are all the imports of Vedic knowledge automatically revealed.” Therefore it should be clearly understood that one who is unflinchingly devoted to the Supreme Personality of Godhead, Krishna, and similarly devoted to the spiritual master, with no ulterior motive, becomes a perfect knower of the Absolute Truth as revealed in the Vedic wisdom. Sankarshan Das Adhikari

My Spiritual Master can be reached at: sda@backtohome.com. For an ecstatic e-course in self-realization through pure Krishna Bhakti, please enrol with Him at: www.ultimateselfrealization.com

 

Krishna is ever-willing

 

If a person not only neglects but also offends a friend, that friend would be entirely justified to severe the friendship.

 

But Krishna is such an unfailing and unflinching friend that, despite our many misdeeds through which we have repeatedly offended him, he remains ever-willing to resume our relationship with him.

***

விட்டலன் கதை 23

குழந்தை எங்கே?
by J.K. Sivan

நாம் பல சரித்திரங்களைப் படிக்கும்போது அதில் வரும் மனிதர்களின் காலம் சரியாக கணிக்கப்படாதது தெரியவரும். நேரம், காலம் தெரிந்து என்ன பண்ணப் போகிறோம்? நாம் அறியவேண்டியது அந்த மனித தெய்வங்களின் குணாதிசயம், அவர்களிடமிருந்து வெளிப்பட்ட பூரணபக்தி, இறைவனுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே இருந்த நேசம், அன்யோன்யம் இவையே நமக்கு மன நிறைவை அளிக்கும்போது, காரணமில்லாத வருஷம், மாதம், தேதி, கிழமை நம்மை திசை திருப்பத் தான் முயற்சிக்கும் அல்லவா? இந்த பீடிகையுடன் இன்று நாம் தொடரப்போவது கோரா கும்பர் என்ற மகானைப் பற்றிய சில ருசியான தகவல்கள்.

கோராகும்பர், அவர் அப்பா அம்மா, இருந்த ஊர், தகவல்கள் விவரமாக அறியமுடியவில்லை. ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு விஷயம் தருகிறார்கள். அவர் என்ன செய்தார் என்பது தான் முக்கியம். உழை மண் பிசைந்து சட்டி, பானை பண்ணும் உத்யோகமாயிருந்தாலும், காலை எழுந்தது முதல் இரவு படுக்கும் வரை, மற்றும் இரவில் கனவிலும் சதா பாண்டுரங்கனே அவருக்கு நினைப்பு. அவர் வாயிலிருந்து எப்போதும் விட்டலன் நாமஸ்மரணை இடைவிடாது ஒலிக்கும். அவர் வீட்டு வாசலிலேயே ஒரு குழி வெட்டி, அதில் களிமண்ணைக் கொட்டி நீரோடு பதமாக அதை மிதித்து மண் தயார் பண்ணி, பாண்டங்கள் செய்வார்.

அவர் மனைவி சாந்திக்கும் அவருக்கும் ஒரு குழந்தை பிறந்ததது. குடும்பத்தில் ஒட்டாத வாழ்க்கை வாழ்ந்த கோராவுக்கு மகன் பிறந்த பிறகு அவரது அன்றாட விட்டல பக்தியில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. அனால் சாந்திக்கு பரம சந்தோஷம். புத்திர சந்தான பாக்யத்தில்! குழந்தைக்கு இப்போது ஒருவயது இருக்கலாம்.

ஒரு நாள் அவளுக்கு எங்கோ வெளியே செல்ல வேண்டியிருந்தது. வேறு யாருமே இல்லையே, எவரிடம் குழந்தையை விட்டு செல்வது?. "குழந்தை உள்ளே தூங்கறான் பார்த்துகுங்கோ" என்று கோராவிடம் சொல்லிவிட்டு சென்றுவிட்டாள். கோரா அப்போது சேற்று குழியில் களி மண்ணை மிதித்துக்கொண்டிருந்தாரே தவிர அவர் மனம் பூரா பண்டரிபுரத்தில் விட்டலனோடு தானே இருந்தது! தலை மட்டும் சரி என்று ஆடியது. கொஞ்சநேரத்தில் குழந்தை எழுந்து விட்டது. தாயைத் தேடியது. காணோமே என்று மெதுவாக தவழ்ந்து வாசலுக்கு வந்து விட்டது. வாசலை ஒட்டி, குழியில் களிமண்ணில் அப்பாவைக் கண்டதும் தானும் அப்பாவிடம் போக குழிக்குள் விழுந்து விட்டது. மண்ணோடு மண்ணாக அந்தக் குழந்தையையும் சேர்த்து மிதித்தது கூட கோராவுக்குத் தெரியவில்லை.

சிறிது நேரத்தில் வீடு திரும்பிய சாந்தா குழந்தையைத் தேடினாள். எங்கும் காணவில்லை. "குழந்தை எங்கே?"
"தெரியாதே, பார்க்க வில்லையே. உள்ளே தூங்குகிறானோ என்னவோ?"

சாந்தியின் கண் குழியில் ரத்தம் கலந்த மண்ணையும் நீல கலரில் குழந்தையின் துணியும் பார்த்து நிலைமை புரிந்தது. சேற்றுகுழியில் தாவினாள். உடலெல்லாம் சேறு பூசிய நிலையில் மிதிபட்டு இறந்த குழந்தையின் உடல் மண்ணோடு மண்ணாக இருந்தது. தாயின் சோகத்துக்கு வரம்பேது?

"நீ ஒரு கடவுளா? உன் நினைவிலேயே வெறி பிடித்தல்லவோ இந்த கோரா குழந்தையைக் கூட கவனிக்காமல் மிதித்துக் கொன்றுவிட்டார்." விட்டலனை சாடினாள் சாந்தி.

கோராவுக்கு இப்போது தான் என்ன நடந்தது என்றே புரிந்து பதறினார். ஆனால் விட்டலனை சாந்தி பழித்தது பெரும் கோபத்தை உண்டாக்க, தாவி அவளை அடிக்க நெருங்கினார்..

"உன் விட்டலன் மீது சத்யம். என்னைத் தொடாதே" சாந்தி கத்தினாள்..

‘ஒரு மனிதன் குழந்தையைக் கவனிக்காமலா இருப்பான்? குழந்தை கத்தியிருக்காதா? மண்ணுக்கும் ஒரு மனித உடலுக்கும் காலுக்கு வித்யாசம் தெரியாமலா போகும்?

இவ்வாறெல்லாம் கேள்விகள் எழலாம். இந்த கதையில் முக்யத்வம் அதுவல்ல.பக்தியில் திளைத்தபோது உலகம் மறந்துவிடுகிறது. விட்டலனோடு ஒன்றறக் கலந்த நிலையில் வேறு எதற்கும் இடமில்லை என்பது தான் உணரவேண்டியது.

காலம் சென்றது. புத்ரசோகத்தில் வாழ்ந்தனர் இருவரும். ஆனால் கோரா எப்போதும் விட்டலனோடு தான் இருந்தார் ஒருமுறை அவர் காலில் அடிபட்டு படுத்திருந்தார். அவர் மனைவி அவர் கால்களை பிடித்து விட நெருங்கியபோது, விட்டலன் மேல் அவள் சத்தியம் வைத்து “என்னைத் தொடாதே” என்றது எப்போதும் நினைவில் உள்ளதால் சாந்தியை தன்னைத் தொடுவதற்கு கோரா அனுமதிக்கவில்லை.

இந்தவிதமான இயந்திர வாழ்க்கை சாந்தியைத் துன்புறுத்த, தன் பெற்றோரிடம் சென்று அழுதாள். அவர்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு வாரிசு உருவாக வேண்டுமானால் ஒரே வழி சாந்தாவின் சகோதரி காமியை கோராவுக்கு மணமுடிப்பது தான் என்று சாந்தா தீர்மானித்து தந்தையோடு வாதிட்டு அவரும் அதற்கு சம்மதித்து, கோராவிடம் மன்றாடிக் கேட்டுக்கொண்டார். ‘விட்டலன் இவ்வாறு நடக்கவேண்டும் என்று திட்டமிட்டால் அப்படியே நடக்கட்டும்’ என்று கோரா ஒப்புக்கொண்டு காமியோடு அவருக்குக் கல்யாணம் ஆகியது.

கல்யாணம் ஆனவுடன் சாந்தியின் அப்பா கோராவிடம் "என் இரு மகள்களும் தங்களுக்கு மனைவிகள். அவர்களிடம் எந்தவித வித்யாசமும் இன்றி நீங்கள் நடந்துகொள்ளவேண்டும்" என்று சத்யம் வாங்கிகொண்டார். கோரா என்ன செய்தார் தெரியுமா? சாந்தியிடம் எப்படி நடந்துகொண்டாரோ அவ்வாறே காமியிடமும் “எந்தவித வித்யாசமும் இன்றி” அவளை நெருங்காமல் தன்னைத் தொடாமல் பார்த்துக் கொண்டார்! ‘தலைவலி போய் திருகுவலி ஆகிவிட்டதே’ என்று விதியை நொந்தார் சாந்தியின் அப்பா.

விதி எப்படி எல்லாம் ஒருவர் வாழ்க்கையில் விளையாடுகிறது என்பது விளங்குமே! காமி, சாந்தி வாழ்க்கை எவ்வாறு சென்றது? அவர்களுக்கு குழந்தை பிறந்ததா? கோரா கும்பர் கொஞ்சமாவது மனதை விட்டலனிடமிருந்து அவர்கள் பக்கம் திருப்பினாரா? இதெல்லாம் மிகவும் ஞாயமான கேள்விகள் என்பதால் அடுத்த கதை நிச்சயம் அவற்றை தெரிவிக்கட்டும்.

 

        
                                            The writer can be reached at: jksivan@gmail.com

Take Shelter of Krishna

At the present moment we are captivated by the

 material energy and have thus forgotten our eternal

identities as the Lord's servants in His amazing

transcendental abode.

 

Thus we are unnecessarily

suffering in so many ways the pangs of birth, death,

old age, and disease.

 

Instead of prolonging our

suffering by stubbornly holding onto our sense-

gratification-hungry false egos, we should take

shelter of Krishna by regularly chanting His holy

names and thus regain our eternal, all-blissful

transcendental identities.

 

Hare Krishna Hare Krishna

Krishna Krishna Hare Hare

Hare Rama Hare Rama

Rama Rama Hare Hare

 

***

Krishna is ever-waiting

 

 

In a friendship, if one friend neglects the other for a long time, it’s natural and reasonable for the neglected friend to give up the neglecting friend.

 

But Krishna’s love for us far exceeds the bounds of the natural and the reasonable; although we have neglected him for so many lifetimes, He neglects our neglect and waits patiently for us to renew our friendship with him.

 

Let's re-establish our eternal relationship with Krishna.

***

விட்டலன் கதை 22

வயிற்றுவலி
by J.K. Sivan

விஜயதாசரை பற்றி எத்தனையோ கதைகள் சொல்லலாம். இருந்தபோதிலும் எந்த கதைகளில் ஒரு பாத்திரமாக விட்டலன் வருகிறானோ அக்கதைகளை மட்டுமே உங்களுக்கு சொல்லி வருகிறேன் அல்லவா.? இன்று ஒரு சுவாரசியமான கதை உங்களுக்கு காத்திருக்கிறதே!!

ஸ்ரீனிவாச ராவ் என்று ஒரு சமஸ்க்ரித பண்டிதர் அந்தஊரில் வசித்து வந்தார். அவர் உபன்யாசங்கள் செய்வார் ஆனால் அவற்றை கேட்க அவருக்கு ரொம்ப தெரிந்த, அவரது விருப்பத்தை தட்டமுடியாத அவர் நண்பர்கள் மட்டுமே வேறு வழி இன்றி வந்தனர் என்று சொல்லலாம்.

"நான் இருக்கும் இதே ஊரில் உள்ள விஜயதாசர் என்கிறவர் செய்யும் பஜனைக்கு மட்டும் ஜனங்கள் ஜேஜே என்று போகிறார்களே இங்கு ஒரு பயல் வரமாட்டேன் என்கிறானே" என்று ராவுக்கு ரொம்ப பொறாமை, கோபமும் கூட. "அந்த மனுஷனுக்கு என்ன படிப்பிருக்கு, வேதம் தெரியுமா மந்திரம் தெரியுமா, சம்ஸ்க்ரிதம் என்னவென்றே தெரியாதவர் பஜனை என்ற பெயரில் ஏதேதோ உளறினால் அதை போய் கேட்கிறார்களே. அவருக்கு என்னளவு ஞானம் உண்டா?" பலரிடம் ராவ் இவ்வாறு அங்கலாய்த்தது விஜயதாசர் காதில் விழுந்தாலும், "விட்டலா! என் மனத்தை பிழிந்து உன்மேல் உள்ள அப்பழுக்கற்ற பக்தியில் கலந்து நான் அர்ப்பணிக்க எனக்கு சம்ஸ்க்ரிதம் தெரியவில்லையே அப்பா!, என்னை மன்னித்துவிடு. என்னுடைய கன்னடத்தில் தவறிருந்தால் என்னை மன்னித்துவிடு" என்று கெஞ்சினார்.

இப்படியே கொஞ்சநாள் சென்றது. திடீரென்று ராவுக்கு தாங்கமுடியாத வயிற்றுவலி வந்தது. எந்த நாட்டு மருந்தும், பத்தியமும், வைத்தியமும், குணப்படுத்தவில்லை. யாரோ, நீங்கள் உடனே திருப்பதி சென்று ஸ்ரீனிவாச பெருமாளை வேண்டிகொண்டால் வயிற்று வலி குணமாகலாம்." என்றதன் பேரில் திருப்பதி சென்று தினமும் புஷ்கரணியில் ஸ்நானம் செய்து ஒரு மண்டலம் தினமும் வெங்கடேசனை தரிசித்து வேண்டிக்கொண்டார். அன்றிரவே அவர் கனவில் வெங்கடேசன் தோன்றி "உங்கள் வயிற்று புண்ணை எவ்வளவு முயற்சித்தும் குணப்படுத்த இயலாததன் காரணம் விட்டலபக்தன் விஜயதாசரின் மனத்தை நீங்கள் புண் படுத்தியதாலேயே. இதற்கு ஒரே மருந்து நீங்கள் அவர் பாத தீர்த்தம் தான்" என வெங்கடேசன் அறிவுரை கேட்டு அம்புபோல் ஊர் திரும்பினார் ராவ்.

வந்ததும் வராததுமாக விஜயதாசரை அணுகி அவர் காலடியில் விழுந்து கதறினார். "என் அகம்பாவம், செருக்கு உண்மையான ஒரு பக்தனான உங்களை அவமதித்தது. அதன் பயனை, பலனை, அனுபவித்துவிட்டேன். என்னை க்ஷமித்து சிஷ்யனாக ஏற்று அருளவேண்டும்"

"அபசாரம், நீங்கள் பெரியவர், படித்தவர், சாஸ்திர ஞானம் கொண்டவர் இவ்வாறெல்லாம் பேசக்கூடாது" எவ்வளவோ தடுத்தும், வெங்கடேசன் கனவில் தோன்றி சொன்னதை மதித்து தனது பாத தீர்த்தம் பெற அனுமதித்தார் விஜயதாசர்.

“விட்டலா, இது என்ன சோதனை” என்று விஜயதாசர் ராவை தூக்கி அணைத்தபோது வயிற்றுவலி காணாமல் போனது. விஜயதாசரின் நிழலாக தொடர்ந்தார் ராவ். ஒருநாள் எனக்கு விட்டலின் தரிசனம் வேண்டுமே என்று கேட்டபோது விஜயதாசர் அவரிடம் "நீங்கள் பண்டரிபுரம் செல்லுங்கள். விட்டலன் அருள் புரிவான்” என்றார். பண்டரிபுரம் சென்ற ராவ் ஒருநாள், சந்திரபாகா நதியில் ஸ்நானம் செய்தபோது தலையில் "ணங்" என்று எது இடித்தது என்று பார்த்தால் "விட்டலனின் அழகிய ஒரு சிலை". அதை எடுத்துகொண்டு தன் குருநாதர் விஜயதாசரிடம் ஓடினார்.

"பார்த்தீர்களா, விட்டலனின் கருணையை. அவன் ஜகந்நாத விட்டலன். ஸ்ரீனிவாச ராவ் ஆகிய நீங்களும் இன்று முதல் அவன் அருளால் ஜகந்நாத தாசர்"

நிறைய விஜயதாசர் ஜகந்நாத தாசர் ஸ்லோகங்கள் விட்டலன் மேல் இனிமையாக இருப்பதை, விட்டல் பஜனைகளை கேட்கும்போது சுகமாக அனுபவிக்கலாம்.

The writer can be reached at: jksivan@gmail.com